Czy wiem,
co słychać u Kurki? Gdzie się podziała? Zdarzało
jej się znikać, ale jeszcze nigdy tak na serio, tak kategorycznie. Słówkiem się
nie zdradziła, pazurkiem listu pożegnalnego nie wyskrobała, z zamiarów niecnych
nie wytłumaczyła się.
Żeby to zniknięcie snem zimowym można było
wyjaśnić. Ale nie. Kurka raczej nie z gatunku rozpływających się w trwodze, przesypiających
niedogodności w kąciku, na ogrzewanej grzędzie.
Choć czasem żałuje, że nie taka. Przydałoby się zasnąć, przespać, zaspać – mówiła
niekiedy, i łypała oczkiem szmaragdowym zazdrośnie w stronę ptaszysk, które
raczej tak cichcem, boczkiem... i jakieś zdrowsze.
I są. A
Kurka zniknęła. Nie ma jej od jesieni. Dobrze to przygotowała, skoro długo nikt
niczego nie zauważył. Przyzwyczajała do niesłowności, bajki opowiadała, czarowała
pomysłami, których nie planowała realizować i harmonogramami, których nie
zamierzała się trzymać. Całym tym nadmiarem niemożliwości wyścieliła sobie dno kryjówki.
Chyba jej
tam wygodnie. (Za.)
Poza tym
Kurka malutka, łatwiej jej niż innym zniknąć.
Czy wiosna
coś wyjaśni, złapie Kurkę na gorącym uczynku, odkryje?
Czy
wiosną nie tylko wiosnę, lecz i Kurkę zobaczy się?
Wiosnę to
nawet łatwiej i szybciej, choć wszystko zależy od miejsca zamieszkania. W takim
Wrocławiu na przykład rozbujała się na całego – kasztany kwitną, bzy
oszałamiają wonią, a tulipany rozpuszyły się jak gołębie na wystawie czempionów.
W
miejscu, w którym piszę, wiosna nieśmiało wygląda zza firanki polarnomorskich frontów.
Jedna mirabelka odważna, wysforowała się na czoło peletonu i dalejże ubarwiać,
upiększać, zakrywać nędzę umęczonego długą zimą podwórka. Ledwie rozkwitła i
rozpachniła się, aż przyjemnie było stanąć pod jej koroną i pochłaniać słodycz
wiosennego powietrza, a już rwące wiatry rozsypały śnieżnobiałe płatki po całej
okolicy.
Chociaż tyle,
że jasno.
Reszta
drzewek i innych roślinek przyczaiła się w bladozielonej i karłowatej formie.
Czekają cierpliwie. Niech tylko przejdą wszyscy ci pożal się Boże ogrodnicy:
Pankracy, Serwacy, Bonifacy i Zośka, wtedy wybuchną zielenią prosto w twarz (cytując
Organka). Wszystkim się zrobi cieplej i milej, weselej, spokojniej.
I może
wtedy Kurka wróci.
Bo po co miałaby
tak zniknąć?
Komentarze
Prześlij komentarz